"Norde" (Contén)

ento medio entre o L e o NO.

nor-nordés.

Boletín sindical publicado a partir de principios de 1977. De periodicidade semestral, funcionou como voceiro do Sindicato Galego de Traballadores do Mar (SGTM). Cun carácter doutrinario máis ca informativo, incluíu editoriais sobre a situación laboral dos mariñeiros galegos, a implantación das empresas conserveiras foráneas e a limitación das capturas e das zonas de pesca.

Termo do latín dos chafoutas, ou xerga dos albaneis, que corresponde á voz ‘diñeiro’.

Revista publicada na Coruña a partir de 1975. Co subtítulo “Revista de poesía e crítica” foi fundada e codirixida polos poetas Luz Pozo Garza e Tomás Barros, con Luís Seoane como ilustrador. Tivo dúas etapas ben diferenciadas. Na primeira, ata 1976 (nº4), contou coa colaboración de Rafael Dieste, Álvaro Cunqueiro, Celso E. Ferreiro, Franco Grande e Pura Vázquez. A segunda época comezou en xuño de 1980, cando reapareceu con nova numeración, dirección e ilustración de Luz Pozo Garza. Impresa por Ediciós do Castro, abriuse cara á poesía portuguesa e estranxeira, con traducións de textos de Pessoa, James Joyce ou Valéry. Incluíu colaboracións de artistas plásticos como Lugrís ou Laxeiro, obras de autores novos e homenaxes a distintos artistas galegos e universais.

ento moi frío que sopra do norte.

Empresa de espectáculos con sede en Santiago de Compostela desde 1995. Naceu coa idea de achegar á cidade novos proxectos culturais, sobre todo musicais e teatrais (Dillei, 2003). Presta servizos de representación e asesoramento a artistas, como Berrogüetto ou X. M. Budiño, e dedícase á promoción da cultura en Galicia e en España, e en distintos países europeos, africanos e americanos. Recibiu o Premio Especial IDEAL en recoñecemento ao seu labor a prol da música e a cultura en Galicia.

ento fresco e persistente do nordés.

nordés.

ía marítima que une o Océano Atlántico co Pacífico percorrendo as costas setentrionais de Siberia e que atravesa o estreito de Bering. O primeiro que o explorou con éxito foi o sueco N. A. E. Nordenskiöld, que en 1875 chegou ata a desembocadura do Ienisei e en 1878-1879 fixo o percorrido de toda a ruta.