"Pompeu" (Contén)

PERSOEIRO

Gramático e lexicógrafo. Estudiou enxeñería industrial e ocupou a cátedra de Química na Escola de Enxeñeiros de Bilbao. Con todo, dedicouse ao estudo do catalán e á difusión da corrección da lingua; así, publicou Ensayo de gramática del catalán moderno (1891) e Contribució a la gramàtica de la llengua catalana (1898). Formou parte da revista L’Avenç, dende a que promoveu a reforma ortográfica, con Jaume Massó i Torrents e Joaquim Casas i Carbó, que publicaron o seu Sil·labari català (1904) e un Tractat d’ortografia catalana (1904), e participou no Primer Congrés Internacional de la Llengua Catalana (1906). Lingüisticamente, a súa obra máis sólida é a Gramática de la lengua catalana (1912). Trasladouse a Barcelona, onde foi nomeado profesor da cátedra de Catalán e membro da sección filolóxica (1911) do Institut d’Estudis Catalans (IEC), da que máis tarde foi presidente (como o foi tamén do IEC), e director da área lexicográfica do mesmo....