"Saavedra" (Contén)

PERSOEIRO

En 1920 publicou en Ferrol Legislación social española. El gobierno social español y los bancos sociales de retiro para las distintas clases sociales de España.

PERSOEIRO

Nobre militar sublevado contra os Reis Católicos trala decapitación do mariscal Pardo de Cela, sogro seu, foi vencido polas tropas de López de Haro. Ao servizo dos Reis Católicos, participou na conquista de Granada. O bispo de Mondoñedo, de quen era sobriño, outorgoulle o morgado da súa casa de Baamonde e pasou a tomar o apelido e as armas desta liñaxe.

PERSOEIRO

Pintor. Formado en Sevilla, foi o representante máis importante da escola barroca cordobesa. Recibiu a influencia de Zurbarán e Ribera, e das escolas napolitana e flamenga. Entre as súas obras destacan San Francisco, realizada para o convento das franciscanas da Coruña, El Calvario (1649) e Adoración de los pastores (1651). Ademais, pintou retratos e paisaxes.

PERSOEIRO

Escritor. Foi o cuarto fillo do cirurxián Rodrigo de Cervantes e de Leonor de Cortinas e, segundo algunhas hipóteses, de posible ascendencia galega polos seus apelidos. En 1551 trasladouse a Valladolid coa familia, onde estaba a corte naqueles anos, na busca de posibilidades económicas. Posteriormente, marcharon a Madrid onde Cervantes estudiou gramática con Juan López de Hoyos. En 1569 instalouse en Roma como camareiro do cardeal Giulio Acquaviva e alí permaneceu ata que se incorporou ao terzo de Miguel de Montcada. En 1571 loitou como soldado na Batalla de Lepanto, na que quedou inútil da man esquerda. Non obstante , en 1572 incorporouse ao terzo de Lope de Figueroa e participou en diversas accións mediterráneas. Durante os anos posteriores estivo en Sardeña, Lombardia, Sicilia e Nápoles, onde coñeceu as innovacións da literatura italiana. De volta a España, os turcos prendérono e estivo cativo en Arxel entre 1575 e 1580; unha vez libre tomou parte nas campañas de Portugal e Orán. Desempeñou...

GALICIA

Historiador, naturalista, economista, político e poeta ilustrado. Membro dunha familia fidalga, non seguiu as directrices paternas de realizar estudios de dereito e dedicouse á investigación histórica. De formación autodidacta asentada solidamente nas humanidades, é o prototipo de home ilustrado e polifacético e, xunto con Sarmiento, Feijoo e Sobreira, unha das figuras máis sobresaíntes do s XVIII en Galicia. Como escritor, a súa cultura enciclopédica e a súa curiosidade levárono a tratar numerosos temas que responden aos principais focos de interese da Ilustración, dende a xeografía e a historia ata a economía e as ciencias naturais, pasando polo dereito, a lingua e a educación. En 1755 presentou o traballo “Disertación geográfica histórica sobre cuál hubiese sido el antiguo asiento de la ciudad Límica o Lémica, señalada por patria de Idacio en el prólogo de su Cronicón” á Academia de Historia, que o nomeou membro de mérito. Dende esa data e ata 1802 desempeñou diversos cargos na Academia....

GALICIA

Médico. Aínda neno, emigrou coa súa familia a Cuba, onde se afiliou ás Juventudes Socialistas do exterior, creadas en La Habana polo exiliado Teodomiro Méndez. Regresou a España en 1927, instalouse en Barcelona e licenciouse en Medicina. Ao estalar a Guerra Civil incorporouse as forzas republicanas na fronte de Aragón. Caeu prisioneiro na batalla do Ebro e foi condenado a 30 anos de prisión. Liberado en 1962, foi candidato socialista nas eleccións municipais da Coruña en 1977 e 1979. Publicou Cuba Socialista (1979).

GALICIA

Xornalista e escritor. Fundou, xunto con Manuel Pardo Becerra, o semanario A Monteira, que tamén dirixiu. Foi un poeta non moi novidoso no tratamento dos temas, pero claro na súa expresividade artística. Autor de numerosos contos populares publicados en xornais da época, da súa produción literaria cómpre salientar Muxenas (1888), Fábulas y epigramas (1892) e Fábulas galaico-castellanas (1897). Postumamente, editáronse Fábulas galegas e outros poemas (1991) e Lugo en el pasado (1994). O seu labor como compilador de folclore valeulle a obtención de diversos premios.

PERSOEIRO

Político nicaraguano. Membro de diversos movementos clandestinos de resistencia contra o réxime de Anastasio Somoza, co triunfo sandinista de 1979 foi nomeado membro da xunta do goberno revolucionario. Foi elixido presidente da República de Nicaragua en 1984. As guerrillas, o embargo económico de EE UU e a inflación crecente foron a causa da súa derrota nas eleccións de febreiro de 1990, que concederon a presidencia do país a Violeta Chamorro.

GALICIA

Pedagogo. Profesor (1980) de Teoría e Historia da Educación da Universidade de Santiago de Compostela, as súas liñas de investigación centráronse fundamentalmente na dimensión educativa e cultural da emigración transoceánica e continental (ss XVII-XXI), na educación popular na Galicia rural, no museísmo pedagóxico, e na historia e actualidade da educación en Galicia. Foi membro da sección de cultura galega no exterior do Consello da Cultura Galega (1993-1999) e do consello científico do Centro Ramón Piñeiro (1999-2001). Vén formando parte da comisión técnica do Arquivo da Emigración Galega (1993-1999 e 2000-2005), dirixiu o proxecto MUPEGA e colaborou na recuperación do patrimonio bibliográfico, hemerográfico e documental galego en América. Desde 2001 exerce como coordinador científico do MUPEGA. Presidiu o Primeiro Foro Ibérico de Museísmo Pedagóxico (2001), onde se aprobaron as “Bases para unha Rede Ibérica de Museísmo Pedagóxico”. Cofundador (1995) da revista Estudios Migratorios, das...

PARROQUIA

Parroquia do concello de Begonte baixo a advocación santa María.

PERSOEIRO

Escultor. Formouse no Santa Monica College Art Department de Los Angeles (1984-1988) e, pensionado pola Deputación da Coruña, ampliou estudos de escultura monumental en exteriores na Syracuse University (1992-1993). Das súas obras destacan Blizardo diablo no Stone Quarry Hill Art Park de Cazenovic (New York, 1993) e Deifo, no Paseo Marítimo de Ézaro (1995).

PERSOEIRO

Escritor. Secretario do cardeal Gaspar de Borja e de Velasco, foi ministro en Baviera. Como historiador publicou a inacabada Corona gótica, castellana y austríaca (1648). Das súas obras destacan Empresas políticas o Idea de un príncipe político-cristiano representada en cien empresas (1640) e La República literaria (1655), tratado de crítica en forma de soño alegórico.

PERSOEIRO

Historiador. Doutor en Xeografía e Historia e catedrático de Historia Moderna na Universidade de Santiago de Compostela, realizou estudos sobre a Galicia agraria na Idade Moderna. Membro do Instituto de Estudios Galegos Padre Sarmiento, das súas obras destacan Economía rural antigua en la montaña lucense. El concejo de Burón (1979), Economía, política y sociedad en Galicia. La provincia de Mondoñedo: 1480-1830 (1985), A vida cotiá en Galicia de 1550 a 1850 (1992), A facenda real na Galicia do Antigo Réxime: as rendas provinciais (1993), Das casas de morada ao monte comunal (1996), Señoríos y comunidades campesinas: aportaciones a la historia rural de la España moderna (2003) e, con H. Sobrado, El siglo de las luces: cultura y vida cotidiana (2004). Recibiu o Premio Nacional de la Crítica (1993 e 1999).

PERSOEIRO

Político e xurista arxentino, bisneto de Cornelio Saavedra. Foi ministro de Instrución Pública e de Xustiza (1915) e de Asuntos Exteriores (1932-1938) no goberno radical de Agustín Justo. Mellorou as relacións con Brasil e substituíu a influencia británica pola estadounidense. Presidiu a Asemblea da Sociedade de Nacións (1936). Recibiu o Premio Nobel da Paz (1936).

PERSOEIRO

Escritor. Das súas obras destacan El poema lustral (1923), El Astete en verso (1925), Más lirismos y original letanía lanfreana (1946), Opúsculo raro (1946) e Atando cabos, largando cables... y desplegando velas (1946).

GALICIA

Político e militar. Pertenceu á Unión Liberal, foi deputado polo distrito de Pontedeume (1858-1865) e pola sección da Coruña (1865-1966), e director xeral de Obras Públicas (1864). Alcanzou o grao de coronel de infantaría e dedicouse aos estudos sobre fabricación de armas e aparatos xeodésicos. Escribiu Descripción de algunos instrumentos de Geodesia y Topografía (1853), Progresos de la Geodesia (1862) e Estudio de fortificación: atrincheramiento de campaña (1864). Foi membro da Real Academia de Ciencias (1862) e foi elixido académico da Real Academia Española (1867), aínda que non chegou a ingresar.

GALICIA

Deseñador gráfico. Licenciado en Filoloxía Románica, iniciou o seu labor profesional creando logotipos, carteis e folletos para diversas empresas. Ademais, colaborou con diversos medios de comunicación, como os xornais El Correo Gallego e La Voz de Galicia, e na televisión con TVE e TVG. Por outra banda, ilustrou diversos libros para editoriais como Galaxia e Edicións Xerais de Galicia. Parte do seu traballo está exposto no Museo do Humor de Fene.