"Safi" (Contén)

1. Retar a alguén a unha pelexa, combate ou competición.

2. Enfrontar algo ou a alguén que supón un perigo ou un risco.

1. Deixar sen fío ou sen punta algo.

2. Quedarse sen fío ou sen punta algo.

1. Desabrochar a fibela ou as fibelas, ou aquilo que estaba suxeito con elas.

2. Desabrochar aquilo que estaba suxeito con fibelas.

1. Privar a alguén da condición ou dos dereitos de fillo adoptivo.

2. Privar da lexítima herdanza a un herdeiro forzoso. Debe realizarse no testamento, sobre a base dunha causa xusta fixada legalmente, e aplícase ao total da herdanza sen suxeitarse a ningunha condición.

1. Facer que un instrumento musical perda a súa afinación.

2. Estar fóra do seu xusto ton a voz ou un instrumento musical.

3. Pórse fóra do seu xusto ton a voz ou un instrumento musical.

1. Acción de desafiar.

2. Na Alta Idade Media, parte do proceso xudicial dun preito entre nobres ou cabaleiros anterior ao duelo e posterior ao reto. Foi unha institución de dereito xermánico vixente nas cortes de Castela e de León ata a Baixa Idade Media. Menciónase no foro de Medinaceli e foi regulado en Navarra por unha lei do Rei Sancho IV (1192). Segundo o dereito xermánico, o ofendido retaba o ofensor diante da curia regia cun desafío e declaraba inimiga a outra parte, como paso previo ao duelo xudicial. O desafiador estaba obrigado a aceptar os fiadores do ofendido que responderían de que este se presentase no duelo. No caso de o rexeitar, o desafiado podía darlle morte. Existía unha distinción entre clases, pois os fillosdalgos non podían ser desafiados polos viláns, pero si á inversa.

3. Disputa musical, a base de coplas, entre dúas persoas.

1. Quitar a alguén as esperanzas de algo que desexaba.

2. Declarar a un enfermo incurable e sen ningunha posibilidade de sobrevivir.

3. Obrigar o inquilino ou arrendatario dun inmoble a abandonalo e restituír a posesión ao propietario da mesma. Os motivos para poder desafiuzar a un inquilino son a expiración do prazo contractual de arrendamento, impagamento, infracción das estipulacións do contrato e o uso da propiedade arrendada para fins distintos dos pactados polas partes.

PERSOEIRO

Filólogo. Catedrático de filoloxía románica na Universidade de Viena, publicou traballos sobre historia medieval e sobre diversos aspectos da evolución das linguas románicas, especialmente do italiano e do catalán.  

CAPITAIS

Capital da provincia de Safi, Marrocos (262.276 h [estim 1994]). É o porto de pesca principal da costa atlántica e un centro industrial moi destacado.

1. Relativo ou pertencente a Safo ou á súa poesía.

2. 1. Aplícase á estrofa que está formada por tres versos sáficos e un verso adónico.

   2. verso sáfico

      erso hendecasílabo, probablemente de orixe composta, acentuado nas sílabas cuarta e oitava.

3. lesbiano.