"Tristan" (Contén)

Segundo a lenda, foi o namorado de Aldina, filla de Álvaro de Sarmiento, señor do castelo de Vilasobroso, quen non gustaba del como pretendente para a súa filla. Asasinado polo señor de Sarmiento ao pé da Pena dos Namorados de Ponteareas, a pantasma de Tristán referiu a Aldina o acontecido e o lugar onde ficara o seu cadáver, o que provocou que a moza se pechase no castelo, onde faleceu ao pouco tempo; outros aseguran que ingresou nun convento de Baiona, mentres que Álvaro de Sarmiento, acaso arrepentido, rematou os seus días como freire no mosteiro de Santa María de Oia.

Texto fragmentario que é unha tradución do Tristan en prose (1225-1235?) realizada en Galicia na segunda metade do XIV. Consérvase un fragmento formado por dúas follas de pergameo atadas como encadernación dunha copia notarial do testamento do Marqués de Santillana. Foi descuberto nos fondos do arquivo da Casa ducal de Osuna e publicado por Manuel Serrano Sanz en 1928 e por Jose Luis Pensado Tomé en 1962, e constitúe a versión máis antiga entre as ibéricas. Descoñécese a fonte directa deste fragmento, talvez o manuscrito 2542 da Biblioteca Nacional de Viena (A) editado por Ph. Ménard, ou outro testemuño intermedio (francés ou galego) non conservado.

Guillermo Sánchez Borbón.

Antropónimo masculino que provén do céltico Drystan, de drest ou drust ‘ruído, barullo’ ou ben do nome céltico Trwst ‘mensaxeiro’. Tamén puido ter orixe xermánica e derivar do antigo inglés Thurstan, Thorstein, composto de Thor ‘deus do trono’, e stein ‘pedra (preciosa)’, ‘a xema de Thor’. Tamén recibe influencia do adxectivo triste, polas tristes vicisitudes do heroe da famosa lenda medieval céltica de Tristán e Isolda.

Protagonista da lenda medieval, de posible orixe céltica, que narra os tráxicos amores deste personaxe e de Isolda, esposa do seu tío, o Rei Marc de Cornualla. A lenda estendeuse por toda Europa e o tema foi tratado por Chrétien de Troyes e por dous poetas do s XII, Béroul e Thomas.

Ópera de R. Wagner, con texto propio, baseado na lenda de Tristán. Estreada en Múnic en 1865, constitúe unha das súas obras máis destacadas.

Flore-Celestine-Thérèse-Henriette Tristan Moscoso.

Samy Rosenstein.