"Troncoso" (Contén)

PERSOEIRO

Pintor e retratista real. A consecución do primeiro premio da Real Academia de San Fernando, co lenzo O sacrificio de Abrahán (1781), provocou o seu traslado ata Madrid. No ano 1786 viaxou a México, onde exerceu de director da Academia de Belas Artes de San Carlos ata 1795, ano do seu regreso a España. Dous anos máis tarde converteuse no director da Real Academia de San Fernando, aínda que a súa carreira diplomática se truncou en 1807, cando o substituíu o galego Gregorio Ferro. Dentro da súa obra, marcada por un estilo academicista, cómpre salientar a súa obra retratística e relixiosa sobre parede (frescos do Real Sitio de San Lourenzo).

GALICIA

Pintor e dourador de retablos. Creou e doou o altar maior de estilo churrigueresco da capela dos Remedios de Mondoñedo, na que traballou xunto a Francisco de Andrade.

GALICIA

Dominicano. Foi lector de Teoloxía e mestre de novicios. Publicou Meditaciones Breves, Vida de San Vicente Ferrer (1714) e Manual práctico del misionero y modo de administrar los Santos Sacramentos cuando son muchos los que han de recibirlos.

GALICIA

Relixioso dominicano. Foi o autor da crónica das festas que se celebraron en Santiago de Compostela con motivo da canonización de Pío V, Fiestas compostelanas con las que siempre [...] (1715), e en 1718 nomeárono cronista xeral do Reino de Galicia. Escribiu un primeiro tomo dunha Historia de Galicia e o sermón Declamación sacra, historial, gratulatoria a la Virgen Santísima del Rosario [...] (1721?).

GALICIA

Xornalista e escritor, fillo de Roxelio Rivero. En 1947 ingresou en Radio Nacional de España e foi director do semanario El Español. Publicou Ancla (1944), Catavento ao norde (1956), Los dientes de la sombra (1964) e Viaje por la letra y el espíritu de Puenteareas (1984). Recibiu o Premio Nacional de Periodismo Francisco Franco.

PERSOEIRO

Médico e escritor. Relacionado desde a súa infancia co mundo rural, plasmou parte das súas vivencias nos seus traballos poéticos. Colaborador do Museo de Pontevedra, licenciouse en Medicina na Universidad de Madrid (1948-1954). Colaborou nas revistas Alborada, Vento do Leste e Galicia en Madrid. Da súa obra destacan os libros de poemas Relembranzas (1987) e Lonxe (1992), que se vertebran arredor dos temas do ruralismo e a emigración; as obras Raíces rurais (1996) e Chama acesa-noeliña (2000), novelas costumistas do medio rural galego; a novela de ciencia ficción La vida flor de las galaxias (1999), o libro de aforismos Celme e vida (2002) e o libro etnográfico Historia dunha aldea galega (2004). É membro do Real Círculo Artístico de Barcelona.

LIÑAXES

Liñaxe de orixe galega que trae por armas, en campo de azul, un anaco de tronco de árbore da súa cor, arrincado. Outro trae, en campo de azul, un anaco de tronco de árbore, da súa cor, arrincado e nacente da destra do tronco un brazo armado que empuña unha espada alta de prata, gornecida de ouro.

PERSOEIRO

Industrial e escritor. Colaborou nas publicacións La Meta, El Pueblo Gallego, Hoja del Lunes, Ideal Gallego, Triunfo e Semana, e foi correspondente de Radio Popular de Vigo e de La Voz de Galicia, e das axencias EFE e CIFRA. Publicou La Guardia, El Rosal y Oya (1979) e Santa María de Oia. Real e Imperial (1994).

PERSOEIRO

Sacerdote. Coñecido como o abade de Vilar e Couto, actuou como guerrilleiro durante a Guerra da Independencia na provincia de Tui. Atacou a cabalaría francesa na ponte de Mourentán (Arbo), participou no sitio de Tui e na reconquista de Vigo e Santiago de Compostela. Foi nomeado xeneral dos patriotas de Miño, cóengo da catedral de Santiago de Compostela e recibiu a Cruz de Carlos III.

GALICIA

Xurista. Doutor en Dereito (1872), foi catedrático, secretario e reitor (1906-1919) da Universidade de Santiago de Compostela. Presidiu a Asociación de Amigos del País de Santiago, foi alcalde da cidade e senador pola provincia de Pontevedra (1910-1914).