"Tuber" (Contén)

Unión sexual entre escravos ou entre individuos libres e escravos, que non tiña o rango de matrimonio segundo o dereito romano. En Roma os escravos carecían do dereito ao matrimonio e necesitaban o permiso dos seus amos para entrar en contubernio.

Convivencia entre dúas ou máis persoas, xeralmente considerada ilícita.

Entendemento entre dúas ou máis persoas, habitualmente en prexuízo doutra, ou asociación de intereses ilícitos.

Relativo ou pertencente aos multituberculados.

Mamífero fósil da orde dos multituberculados.

Orde de mamíferos fósiles que se caracterizaban por posuír grandes incisivos e un diastema que lles ocupaba o lugar dos caninos e parte dos premolares; os dentes maxilares presentaban dúas fileiras de tubérculos en disposición lonxitudinal. Viviron do Triásico Superior ata o Eoceno Inferior, en Eurasia e América do Norte.

1. Parte dun corpo ou dunha superficie que avulta ou sobresae.

2. apófise.

3. protuberancia anular

   Parte intermedia entre o bulbo, os pedúnculos cerebrais e o cerebelo. Ocupa a parte anterior e superior da fosa cranial inferior, entre o cerebelo e a canle basilar. OBS: Tamén se denomina protuberancia cerebral ou nó do encéfalo.

Fonte de gas que se orixina na cromosfera solar e que se propaga dentro da coroa ata alcanzar alturas de varios milleiros de quilómetros. Clasifícanse en eruptivas, son bastante brillantes e fórmanse nas rexións das manchas solares, e a súa altura pode chegar a ser duns 40.000 km; e quiescentes, tamén denominadas filamentos, menos brillantes, desenvólvense lentamente e poden durar menos, e a súa altura é aproximadamente de 75.000 km.

tubérculo.

Prominencia de substancia gris que está situada no chan do III ventrículo e está unida á hipófise polo talo pituitario.

Formación dun ou máis tubérculos.

Infección que provoca o bacilo da tuberculose.

Tratamento ou diagnose dunha enfermidade con tuberculina.

Causar a tuberculización dun órgano.

Efectuar unha tuberculización.

1. Órgano caulinar subterráneo engrosado e rico en substancias de reserva.

2. Prominencia arredondada da superficie dun órgano.

Eminencia ou protuberancia dun órgano, especialmente dun óso.

Lesión característica da tuberculose que está constituída pola reunión de diversos folículos tuberculosos.

Neoformación producida polo bacilo tuberculoso.

Tumoración que está formada pola conglomeración de tubérculos.

Absceso tuberculoso.

Enfermidade infecciosa causada polas bacterias do xénero Mycobacterium, principalmente pola especie M. tuberculosis, que se caracteriza por unha reacción inflamatoria a partir da que se forman os tubérculos. É unha enfermidade que primariamente afecta aos pulmóns pero que pode estenderse a calquera órgano do corpo humano, sobre todo ao cerebro, os riles, os ósos e as articulacións. Transmítese de persoa a persoa principalmente por vía aerea. Nun principio prodúcese unha infección que pode permanecer latente en equilibrio co sistema inmunolóxico do hospedeiro durante anos. Se este equilibrio se rompe desenvolverase a enfermidade como tal, en forma de tuberculose primaria ocasionalmente asintomática, ou posprimaria ou secundaria ou clínica característica. O seu tratamento lévase a cabo con antibióticos e quimioterápicos como a rifampicina, a isoniacida , a pirazidamida e o etambutol.

granulia.

Forma de tuberculose máis frecuente, que se caracteriza pola aparición, nos vértices en primeiro lugar, e logo no resto do pulmón, dunha infiltración de tubérculos con condensación do tecido pulmonar e formación de escavacións ou cavernas. Os seus síntomas xerais son: febre, perda do apetito, enfraquecemento, suores e caquexia progresiva.

Relativo ou pertencente ao tubérculo.

1. Relativo ou pertencente á tuberculose.

2. Que ou quen padece tuberculose.

Engrosamento en forma de tubérculo dunha raíz ou doutro órgano.

1. Eminencia ampla nun óso en que se insiren ligamentos ou tendóns.

2. tuberosidade bicipital

   Eminencia ósea situada na extremidade umeral do radio, que serve para a inserción do tendón do bíceps.