"Ulm" (Contén)

PERSOEIRO

Sultán otomano (1839-1861). Sucedeu ao seu pai Mahmut II durante a guerra con Exipto, na que combateu coa axuda de Gran Bretaña, Rusia, Prusia e Austria (Tratado de Londres, 1840). A súa política de reformas provocou a oposición das clases dirixentes e dos ulemas. Loitou contra Rusia na Guerra de Crimea (1854-1855) e mantivo a integridade territorial de Turquía mercede ao Tratado de París (1856). Sucedeuno o seu irmán Abdülaziz.

PERSOEIRO

Derradeiro Califa turco (1922-1924). Ao se abolir o Sultanato (1922), a Asemblea Nacional elixiuno como xefe exclusivamente relixioso. Trala supresión do Califato (1924), viuse obrigado a marchar ao exilio.

GALICIA

Escultor portugués. Diplomouse na Escola de Belas-Artes do Porto no ano 1968, onde despois exerceu como profesor. Recibiu unha bolsa da Fundação Calouste Gulbenkian e ampliou estudios na Saint Martin’s School of Fine Arts de Londres entre 1971 e 1973. A súa obra, de tendencia abstracta, céntrase na experimentación sobre os metais e a pedra, e no tratamento dos volumes. Entre os seus galardóns sobresaen o Gran Premio de Escultura de Vila Nova de Cerveira (1982) e o Premio de Escultura da Fundação Calouste Gulbenkian (1986).

1. Acción de culminar.

2. Situación ou momento no que algo chega ao seu fin ou ao seu momento principal e de maior interese.

3. 1. Paso dun astro polo meridiano dun lugar.

   2. culminación inferior

      Culminación que ten lugar á maior distancia do cénit.

   3. culminación superior

      Culminación que ten lugar á menor distancia do cénit.

4. Figura que resulta da interferencia de dous anticlinais.

5. Arqueamento dos estratos que se produce nos contornos dun encabalgamento.

1. Dar a unha cousa a súa máxima intensidade.

2. Chegar unha cousa ao seu punto máis elevado ou ao seu momento máis importante.

3. Chegar un astro ao meridiano superior do observador.

1. Que fulmina.

2. 1. Que ten un efecto rápido ou instantáneo.

3. 1. Que ten un efecto rápido ou instantáneo.

4. Aplícase á substancia que serve para lanzar o proxectil nas armas de fogo ou que fai detonar unha carga explosiva.

1. 1. Destruír ou matar un raio algo ou a alguén.

   2. Destruír algo por completo ou matar a alguén, especialmente cun raio ou cunha arma bélica.

2. Causar unha enfermidade a morte repentina.

3. Deixar rendido ou moi impresionado algo ou a alguén, especialmente unha mirada.

4. Impoñer unha condena, especialmente en nome da Igrexa.

1. 1. Sal de ácido fulmínico.

   2. Calquera substancia explosiva.

2. Sólido que explota ao ser percutido ou por acción da calor. Obtense disolvendo mercurio nun ácido nítrico en medio alcohólico. Emprégase como detonante nas armas de fogo.