culminar

(

v t
Dar a unha cousa a súa máxima intensidade.

Ex: Culminou o seu libro cunha serie de poemas dedicados á súa nai.
v i
Chegar unha cousa ao seu punto máis elevado ou ao seu momento máis importante.

Ex: Os xogos culminaron coa entrega dos premios.
v i [ASTRON]
Chegar un astro ao meridiano superior do observador.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO culminar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles culmino
culminas
culmina
culminamos
culminades
culminan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles culminaba
culminabas
culminaba
culminabamos
culminabades
culminaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles culminei
culminaches
culminou
culminamos
culminastes
culminaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles culminara
culminaras
culminara
culminaramos
culminarades
culminaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles culminarei
culminarás
culminará
culminaremos
culminaredes
culminarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles culminaría
culminarías
culminaría
culminariamos
culminariades
culminarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles culmine
culmines
culmine
culminemos
culminedes
culminen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles culminase
culminases
culminase
culminasemos
culminasedes
culminasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles culminar
culminares
culminar
culminarmos
culminardes
culminaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
culmina
-
-
culminade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles culminar
culminares
culminar
culminarmos
culminardes
culminaren

Xerundio culminando

Participio culminado
culminada
culminados
culminadas