"Vas" (Contén)

RIOS

Río aragonés de 105 km de percorrido, afluente pola dereita do Ebro. Nace na serra de Cucalón e rega as hortas de Belchite (Zaragoza) e de Azaila (Teruel) mediante o encoro de Moneva. Recibe as augas do Moyuela.

PERSOEIRO

Novelista ruso. A súa novelística sempre estivo envolta en controversias e polémicas: Kollegi (Colegas, 1959), Zv’ozdnyj bilet (Billete para as estrelas, 1961), Katapulta (Catapulta, 1964), L’ubov’k elektricestvu (Amor á electricidade, 1971) e Moj deduska-pam’atnik (O meu avó é un monumento, 1972).

PERSOEIRO

Escritor e político romanés. Contribuíu á afirmación da cultura romanesa. Foi director do Teatro Nacional de Iaşi (1840-1842) e da revista Romani Literara (1855). Consagrado como escritor, ocupou cargos políticos diversos (Ministro de Asuntos Exteriores, 1859; embaixador en París, 1855). Recolleu a tradición das cancións populares e como poeta equilibrou o seu romanticismo cun certo clasicismo na escolma Pasteluri (Pasteis, 1875). Escribiu un bo número de obras teatrais.

PERSOEIRO

Poeta ruso, membro do Proletkul’ t. Autor de Vosstanije (A insurrección, 1919), Utro (A mañá, 1921) e Veter (O vento, 1925), cultivou temas inspirados na Guerra Civil deses anos e nos problemas do traballo na nova sociedade soviética.

PERSOEIRO

Militar ruso. O Tsar Nicolao II nomeouno Xefe do Estado Maior Xeral durante a Primeira Guerra Mundial. Despois da Revolución bolxevique uniuse a Denikin e traballou na Ucraína (1917-1918) organizando o Exército Branco, que había de loitar contra do soviético Exército Vermello. No 1918 foi nomeado membro do Directorio de Ufa (goberno provisorio antibolxevique) pero morreu axiña.

PERSOEIRO

Atleta soviético especializado en halterofilia. Acadou todos as marcas da categoría dos superpesados da década de 1970 e gañou os títulos olímpicos nos Xogos de Múnic 1972 e Montreal 1976.

PERSOEIRO

Halterofilista ruso. Foi nove veces Campión de Europa e dez veces do Mundo. Conseguiu dúas medallas de ouro olímpicas nos pesos super pesados (nos Xogos de Múnic 1972 e nos de Montreal 1976).

PERSOEIRO

Crítico literario ruso. Mantivo correspondencia con Marx. A Pis´ma iz Pariža (Cartas de París, 1847-1848) dá a coñecer as novas correntes ideolóxicas occidentais. Entre os seus estudios críticos destaca Zamečatelnoje des´atiletije (O marabilloso decenio, 1880) sobre a literatura rusa dos anos trinta.

PERSOEIRO

Militar e político uruguaio líder do movemento de emancipación no vicerreinado do Río da Prata. Era capitán do exército español no rexemento chamado os blandengues, co que combatiu contra rebelións indíxenas e contra o ataque de portugueses (1801) e ingleses (1806-1807). Trala invasión napoleónica de España (1808), uniuse á Xunta Revolucionaria de Bos Aires participando na insurrección pola independencia, á cabeza dos crioulos rebeldes de Oriente (1811). Derrotou aos españois na Batalla de Las Piedras (maio de 1811) e cerca Montevideo; houbo de levantalo ao chegar a un acordo polo que a Xunta de Bos Aires recoñecía aos españois a soberanía da banda oriental. Iniciou entón un éxodo (denominado “éxodo do pobo oriental”) que o levou ao río Uruguai. Abertas novamente as hostilidades (1812), volveu asediar Montevideo. O Congreso de Tres Cruces (1813) púxoo á fronte da administración da provincia e condicionou o recoñecemento da Asemblea Constituínte de Bos Aires a que esta admitira...

GALICIA

Avogado e escritor. Foi subdirector da oficina de Administración Pública en Ordes. Escribiu: La caída programada, Síndrome del 36. La cuarta agrupación del ejército guerrillero de Galicia, Por que lle duran tanto tempo as criadas a Florinda e outras lerias, Emmel, Como un volcán e A pouleira.

PERSOEIRO

Dramaturgo e novelista ruso. Idealizou nun ton melodramático a antigüidade rusa e a vida patriarcal nas súas obras. Publicou Komedija o rossijskom dvorjanine Frole Skorobejeve... (Comedia do nobre ruso Frole Skorobejev..., 1869).