"albi" (Contén)

CAPITAIS

Capital do departamento francés do Tarn, nos Pireneos (46.579 h [1990]). Industria metalúrxica e téxtil. Hulla, cal e cemento. Antiga civitas romana, no s V foi sé episcopal. Foco principal da herexía cátara, a violenta Cruzada Albixense (1212-1213) asolou a rexión. No 1249 incorporouse á Coroa de Francia. A catedral (1282-1390) é a maior das igrexas fortificadas francesas.

1. Proceso de tornarse branco ou manchado de pintas ou raias brancas.

2. Aparición de manchas claras nas follas por falla de clorofila.

1. Que se volve branco, que esbrancuxa.

2. Refírese ás plantas afectadas pola albicación.

1. escrofularia.

2. albitorno.

PERSOEIRO

Político italiano. Ministro do goberno de Boloña (1859), colaborou na exaltación de Víctor Manuel II como rei. Foi Ministro de Instrución Pública (1862), Deputado (1865) e Conselleiro Municipal (1872). Rector da Universidade de Boloña (1871-1878), escribiu Política e storia (1890).

1. Viño elaborado con uva albilla.

2. ariedade de uva branca autorizada polo Consello Regulador da Denominación de Orixe O Ribeiro para a elaboración dos viños desta comarca vinícola.

MONTES

Monte da parroquia de Grallas, concello do Páramo, de 514 m de altitude.

PUNTA

Cabo da costa de Angola, na beira do cal se atopa Porto Alexandre.

PERSOEIRO

Médico e político. Ao ser proclamada a Segunda República, organizou un grupo paramilitar de dereitas, os Legionarios de Albiñana. En 1932 fundou o Partido Nacionalista Español e participou na revolta do Xeneral Sanjurjo. Foi detido en Madrid en 1936 e fusilado pouco tempo despois de comezar a Guerra Civil.

PERSOEIRO

Arquitecto, urbanista e dese-ñador italiano. Realizou, entre outros, os almacéns Rinascente en Roma (1958-1961). No campo do deseño, especializouse no moble. Entre as súas obras máis tardías, destaca o Museo Civico del Chiostro degli Eremitani en Padua (1969-1979).