"angallo" (Contén)

1. Cada unha das ramificacións dun acio.

2. Acio unha vez quitadas ou espremidas as uvas.

3. Persoa alta e de pernas longas que se move con torpeza e lentitude. OBS: Aplícase tanto ao home como á muller.

1. Anaco de tea vello e gastado.

2. Peza de roupa vella.

1. Que ou quen é moi grande para a súa idade.

2. Que ou quen non ten vontade de traballar e adoita non facer nada.

PERSOEIRO

Arquitecto. De nome Antonio Giamberti, foi axudante do seu irmán Giuliano da Sangallo. Arquitecto militar, restaurou Castel Sant’Angelo (desde 1493) e construíu a Rocca de Civitacastellana (1494-1499), Poggio Imperiale de Poggiobonsi (1495-1513) e Nepi (1499-1503). En 1515 proxectou e iniciou a fortaleza vella de Liorna. Desde 1518 centrou a súa actividade en Montepulciano, onde construíu ao gusto do s XVI, os palacios Tarugui, Contuci, Cervini e Del Pecora, e a igrexa de San Biagio de Montepulciano (1518-1529).

PERSOEIRO

Arquitecto, sobriño de Antonio e Giuiliano da Sangallo. De nome Antonio Cordiani, especializouse en fortificacións. Traballou en Roma desde 1503 con D. Bramante. Construíu Santa Maria di Loreto (1507) e, unha vez morto R. Sanzio, dirixiu as obras de San Pedro do Vaticano. Para a familia Farnese construíu a Rocca Oaolina en Perusa, a capela Paolina e sala rexia no Vaticano, parte de vila Farnese en Caprarola e o Palazzo Farnese en Roma.

PERSOEIRO

Escultor e medallista, fillo de Giuliano da Sangallo. De nome Francesco Giamberti, foi coñecido tamén como il Margotta. Fixo a estatua de Paolo Giovino, no claustro da igrexa de San Lorenzo en Florencia (1560).