"campío" (Contén)

1. Aplícase ao terreo que deixou de ser cultivado.

2. Lugar no monte onde nace a herba espontaneamente.

GALICIA

Escritor. Licenciado en Filoloxía Hispánica, exerceu como profesor de segundo ensino. Fundou as revistas Aula I e Tagore, de orientación pedagóxica, e colaborou en Escuela Española. Publicou poesía e crítica literaria en revistas e xornais como Alcazaba, Trevo, Dorna, Cadernos do Támega, La Región ou El Universal. Membro do Grupo Dolmen, é autor do poemario O ar que nos leva (1987), da novela Baixo o sol do Magreb (1993) e dos volumes colectivos Sete poemas ourensáns (1992) e Poesía dos aléns (1993). Recibiu os premios Biblioteca Endesa (1977), Festa da luz (1980), Modesto R. Figueiredo de narrativa (1988) e Nadal (1992).

1. Que ou quen consegue a vitoria nunha competición, especialmente de tipo deportivo.

2. Cabaleiro que combatía en campo pechado ou que participaba nun torneo ou nun desafío para defender a honra ou a causa doutro.

3. Persoa que defende ou sostén unha causa ou un determinado ideal.

PERSOEIRO

Lexicógrafo, historiador e escritor. Publicou a serie Euskariana, de carácter histórico, lingüístico e literario, e unha Gramática de los cuatro dialectos literarios de la lengua euskera (1884). Ademais escribiu dúas novelas tituladas Blancos y negros (1898) e La bella Easo (1909).

PERSOEIRO

Xesuíta. Educado en Oxford, en 1573 converteuse ao catolicismo e ingresou na Compañía de Xesús en Roma. Enviado como misioneiro a Inglaterra con Robert Parsons (1580), á súa chegada foi detido e executado como traidor. Foi beatificado pola Igrexa Católica en 1886.

PERSOEIRO

Realizadora cinematográfica e antropóloga neozelandesa. Filmou diversas curtametraxes en Australia antes de coñecer o éxito internacional con obras como Sweetie (Rapaza, 1988), An Angel on my table (Un anxo á miña mesa, 1990), The Piano (O piano, 1992, Palma de Ouro en Cannes e Oscar á mellor dirección en 1993) e The Portrait of a Lady (Retrato dunha dama, 1996).

PERSOEIRO

Compositor e poeta. Destacou pola composición de textos líricos que el mesmo musicou e que apareceron nos catro Books of Ayres (1601-1617). É tamén autor do tratado Observations on the Art of English Poesie (Observacións sobre a arte da poesía inglesa, 1602) e dun tratado de contrapunto datado entre 1613 e 1614.

1. Conxunto de probas organizadas nun xogo ou deporte de acordo cunha determinada regulamentación e cunha periodicidade convencional, nas que varios equipos ou participantes se disputan o título de campión.

2. Superioridade conseguida nas probas dun campionato.

GALICIA

Escritor e político. Coñecido como Campio Carpio, emigrou á Arxentina aos 17 anos, participou na loita sindical dentro da Federación Obrera Regional Argentina (FORA) e relacionouse con militantes libertarios como Sinesio García Fernández. Defendeu o anarquismo a través da súa colaboración na revista Hombre de América e desde 1959 en Reconstruir. Colaborou tamén co voceiro Galicia Libre durante Guerra Civil española e relacionouse co movemento libertario galaico. Participou na escolma de Antología de pensamientos (1947), de González Prada, escribiu El destino social del arte (1933), Curros Enríquez: poeta épico de la España heroica (1949), Poesía del destierro (1962) e No hay tiempo para morir (1969).