"carst" (Contén)

1. Forma de relevo orixinada por procesos de disolución das rochas calcarias, xesos, dolomitas, etc. Entre as máis características destacan os poljés, as dolinas, as simas e os canóns. A auga é o axente erosivo fundamental para que se produzan os procesos de carstificación. A porosidade das rochas provoca a filtración da escorrentía superficial e a súa condución en correntes subterráneas, que orixinan finalmente as formas características.

2. Rexión de relevo cárstico.

PERSOEIRO

Pintor, debuxante e teórico da arte danesa. Inspirouse estilisticamente en Rafaello Sanzio e Michelangelo Buonarroti, e tematicamente en Homer, Dante, Ossian e Goethe, baixo as orientacións teóricas de Winckelmann. Dos seus debuxos destaca o Ciclo dos Argonautas.

CUMIOS

Cumio máis elevado de Indonesia, ao O da illa de Nova Guinea, na provincia de Irian Jaya (5.040 m).

1. Relativo ou pertencente ao carst.

2. Relevo propio das rexións de macizos calcarios, nas que se desenvolveu un carst. As formas superficiais son a garganta, a dolina, o lapiaz, o poljé, a uvala e as formas subterráneas: sima, caverna, cova, resurxencia, esurxencia, fonte vauclusiana, etc. Por extensión, cualifícase como cárstico todo relevo caracterizado por procesos de disolución das rochas calcarias e tamén xesosas ou salinas. Varía en función das condicións climáticas, da evolución xeomorfolóxica xeral e da estrutura xeolóxica (disposición e tipo de rochas). O trazo característico das áreas de relevo cárstico é a circulación subterránea da auga. Entre os seus puntos de absorción (diáclases, simas, etc) e os de saída (resurxencia), a circulación establécese aproveitando os puntos febles da masa das rochas (planos de estratificación, diáclases, fallas, etc) e dá orixe a un sistema de cavidades, pozos e galerías nos que a auga, que flúe libremente ou a presión, xera procesos de erosión mecánica e de disolución....