"cino" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 113.

  • PERSOEIRO

    Escritor.
    Estudou Teoloxía e Filosofía e Ciencias da Educación. Dende 1982 é profesor de Filosofía no Instituto de Ponteceso. A súa produción literaria, que asina co nome de Xelucho, está dirixida maioritariamente a un público infantil e xuvenil e comprende Gundar e o cabalo de oito patas (1991), A cidade maldita (1991), Perdido, relato recollido no volume Aí está o conto (1993) e As aventuras de Pelusa (1998). A estes hai que engadir o libro de relatos A ermida do diaño (1998), dirixido a un público máis adulto e Fuxiron por mar (2017). 

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Amoeiro baixo a advocación de san Xoán.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Privado ou desprovisto de cáliz.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Dilatación en forma de saco ou pequeno lóbulo dun conduto estreito como o dos alvéolos pulmonares.

    2. Formación microscópica glandular con forma de acio.

    3. Froito carnoso, zumento e translúcido como as uvas.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Tumor maligno do epitelio glandular ou dos seus condutos excretores. Pode afectar a calquera órgano, sobre todo ao estómago do home e á mama da muller.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • (Ferrol 1851 - Alacant 26.7.1924) Militar e escritor. Publicou na Revista de Marina e escribiu libros sobre trigonometría, táboas náuticas e un Tratado de Navegación en colaboración con Ramón Estrada. Entre as súas obras destacan: Don Álvaro de Bazán juzgado por el vicealmirante francés M. Jurien de la Gravière (1888); Cartilla de electricidad práctica (1900, 6ª ed); Manual de T.S.H.; Guía práctica del marino mercante; Geografía marítima; Los submarinos al alcance de todos; Cartilla de máquinas de vapor; Construción naval mercante; Higiene naval; Estiba y maniobra de veleros y vapores.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Rei mitolóxico dos feacios, neto de Posidón e pai de Nausícaa, que figura na Odisea de Homero e nos poemas de Apolonio. Acolleu a Ulises e os seus compañeiros no seu palacio, onde os encheu de atencións e agasallos. A lenda tamén conta que protexeu a Medea e a Xasón na súa fuxida.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Comunidade indíxena da Gallaecia romana, posiblemente no conventus bracarense. Coñécese por unha inscrición sobre unha prancha de bronce atopada en Viana do Bolo. A prancha recolle unha dedicación á divindade de nome Aegiamunniaego por Antistius Placidus dos Alterniaicinos.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Tipo de alucinación na que falta a crenza na existencia do estímulo correspondente á sensación perdida. É consecuencia de lesións do sistema nervioso.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Que produce alucinacións.

    2. Psicofármaco que provoca modificacións psíquicas transitorias que afectan especialmente á esfera perceptiva. Os seus efectos adoitan reversibilidade. No plano psicolóxico, a súa aplicación produce, primeiramente, unha modificación do ton afectivo, xeralmente cara á euforia; logo sobreveñen alteracións perceptivas, especialmente visuais, sufrindo modificacións da imaxe corporal e sendo frecuentes as cinestesias. A aplicación de alucinóxenos ten valor psicoterapéutico e diagnóstico nas formas iniciais da esquizofrenia e permite o estudio da quimioterapia antipsicótica.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. angazo.

    2. Termo da xerga dos albaneis que corresponde á voz ‘peite’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Termo da xerga dos telleiros ou daordes que corresponde á voz ‘tenreiro’.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • CIDADES

    Cidade romana que se corresponde coa actual Barcelona.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Nome latino -posterior a Barcino- de Barcelona, utilizado tamén en textos oficiais cataláns ata a metade do s XVI.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Intermediario químico estrutural constituído por un anel bencénico no que un enlace dobre foi substituído por un triple.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Corda da zanfona que fai un baixo continuo, un pouco máis agudo que no bordón. É de tripa e está recuberto, aínda que o seu diámetro é un pouco menor. Emite sempre unha quinta respecto da nota dominante.

    VER O DETALLE DO TERMO
    1. Relativo ou pertencente a Brigaecium ou aos seus habitantes.

    2. Individuo do pobo brigacino.

    3. Pobo (populi) prerromano da Gallaecia, no convento asturense, que tiña por núcleo principal Brigaecium, na comarca de Benavente. O seu papel nas Guerras Astur-Cántabras (29-19 a C) foi destacado; neste sentido, segundo os autores clásicos, a súa derrota, provocada pola traición que lles fixeron aos astures ao redor do 25 a C, foi clave para a vitoria romana.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • Segmento de rede colocada na boca dunha arte de pesca chamada viturón, empregada nas pesqueiras dos ríos para a captura da lamprea.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PARROQUIA

    Parroquia do concello de Carballedo baixo a advocación de san Miguel.

    VER O DETALLE DO TERMO