"dis" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor e político inglés. Foi redactor do xornal The Tatler que dirixía R. Steele, con quen fundou o diario The Spectator. Practicou unha literatura moral coa que tipificou a sociedade inglesa previtoriana, personificada no gentleman conservador e moderado. Foi Deputado (1708) e Secretario de Estado (1717). Das súas obras destacan a epístola poética A letter from Italy (Cartas dende Italia, 1704), o poema “The Campaing” (A campaña, 1705) e a traxedia Cato (1713).

PERSOEIRO

Médico británico. É coñecido pola súa descrición da anemia perniciosa (1849) e o estudo das enfermidades suprarrenais (1855). Co seu nome, enfermidade de Addison , coñécese a insuficiencia crónica suprarrenal.

CAPITAIS

Capital da Etiopía, situada ao pé dos montes Entotto e ao L do altiplano de Shewa, a 2.730 m alt (2.112.737 h [1994]). Addis Abeba encóntrase nunha rexión agrícola, fértil e ben regada. Cidade de aspecto moderno, constitúe un importante núcleo de comunicacións. Centro administrativo, comercial e cultural, conta con universidade e   importantes museos. É sede da Organización para a Unidade Africana. A creación de Addis Abeba foi obra de Menelik II (1889), que transferiu alí os órganos administrativos do imperio etíope. Ao final da Guerra de Etiopía (1936), os italianos convertérona en sede do seu vicerreinado de África Oriental.

1. Relativo ou pertencente a Adis Abbeba, capital de Etiopía, ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Adis Abeba.

CIDADES

Cidade de Frixia, ao S do río Meandre, no emprazamento da actual Geyve, Turquía. Posúe un famoso templo dedicado a Afrodita.

1. Dise dos factores de excitación sexual.

2. Substancia ou medicamento que excita o apetito sexual.

PERSOEIRO

Escritora coñecida co pseudónimo de Víctor Català. Autodidacta, mantívose fiel ao naturalismo e, na súa primeira época, ao modernismo. Da súa obra destacan Solitud (Soidade, 1905), Marines (Mariñas, 1928) Contrallums (Contraluces, 1930) e Jubileu (Xubileo, 1951). Fuxiu do realismo e da obxectividade científicas, creou un universo mítico e impregnou a súa obra dun sentimento fatalista.

FILOSOFOS

O Eséxeta (Afrodisia s II - III d C) Filósofo e matemático grego discípulo de Herminio e de Arsitocles de Messina. Ocupou entre o 198 e 211 a cátedra peripatética de Atenas. Destacou polos seus comentarios a Aristóteles, especialmente un que fixo á súa Metafísica, que influíron ata o Renacemento e orixinaron unha nova corrente dentro do aristotelismo: o alexandrismo, segundo o cal só o entendemento activo é separado e inmortal, a diferenza do pasivo (a alma individual). No seu Tratado sobre o destino e o libre albedrío combatía o fatalismo estoico.