"meteo" (Contén)

Afección provocada por fenómenos meteorolóxicos, sobre todo polos descensos súbitos da presión atmosférica.

Rama da meteoroloxía que estudia a relación entre as condicións meteorolóxicas e o desenvolvemento dos seres vivos.

Centro meteorolóxico fundado en 1973 e en funcionamento dende 1979. Con sede en Reading (Reino Unido), agrupa dezasete países europeos, aos que lles proporciona diariamente previsións do tempo para un período de sete días.

Heroe grego, fillo de Xápeto e de Clímene. Pertence á tribo dos titáns e ten por irmáns a Atlante, Menecio e Prometeo. Zeus ofreceulle a Pandora e, coa aceptación desta relación, orixinou todas as desgracias da humanidade; coa ela enxendrou a Pirra, que casaría con Deucalión.

Satélite de Saturno, descuberto pola sonda Voyager-1 en 1980. Ten unha forma irregular, dentada, e unhas dimensións de 70´60´50 km. Xunto con Xano, co que comparte órbita, sitúase no anel F de Saturno.

Meteoro acuoso determinado pola condensación ou conxelación do vapor de auga atmosférico. Pódese presentar en gotas líquidas en suspensión (as nubes, a néboa e a brétema), en precipitacións líquidas ou sólidas (a chuvia, a neve e o pedrazo) e en depósito líquido ou sólido formado directamente en contacto co terreo sen que o depósito sexa precipitado (orballo e xeada).

Rama da meteoroloxía que estudia os produtos da condensación e sublimación do vapor de auga atmosférico.

Termo da verba dos arxinas ou telleiros que corresponde á voz ‘carneiro’.

Cráter meteorítico situado no estado de Arizona, EE UU, na chaira de Colorado, a 30 km ao O de Winslow. Ten un diámetro de máis de 1.200 m e unha profundidade duns 180 m. Foi descuberto en 1891 e crese que data de hai 24.000 anos.

Avultamento do abdome por gases acumulados no tubo dixestivo.

Relativo ou pertencente ao meteorito.

Sólido do medio interplanetario, xeralmente de pequeno tamaño, que penetra na atmosfera da Terra, a unha gran velocidade (de 11 a 74 km/s). Ao atravesala, quéntase a causa do rozamento co aire, as moléculas do aire absorben parte da calor que desprende e pasan a un estado excitado ou ben ionízanse. Ao tornar as moléculas de aire ao seu estado fundamental emiten luz visible. A traxectoria do meteorito delátase polo trazo luminoso e polo rastro de moléculas excitadas que orixina ao seu paso. Este rastro luminoso, popularmente coñecido por estrela fugaz, é un meteoro. A maioría dos meteoritos que penetran na atmosfera volatilízanse antes de chegar á Terra, xa que a súa supervivencia depende da masa; así, os de masa inferior aos 10-7 g non se volatilizan e incorpóranse á atmosfera como partículas en suspensión, e os de masa comprendida entre 10-7 g e 103 g fano ao percorrer a atmosfera. Os de masa superior a 1kg chegan a alcanzar a superficie da Terra,...

Alteración e descomposición das rochas da superficie terrestre pola acción mecánica e química dos axentes erosivos atmosféricos, dos que destacan a auga, o vento e os cambios de temperatura. As plantas tamén colaboran eficazmente na descomposición.

Forma prefixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘elevado no aire’.

Rexistro dos fenómenos meteorolóxicos a través dos meteorógrafos.

Relativo ou pertencente á meteorografía.