"rulo" (Contén)

GALICIA

Escritor. A súa primeira infancia transcorreu na Galicia rural das Rías Baixas, concretamente nas vilas de Iria Flavia, Tui e Cangas. Primoxénito do matrimonio formado por Camilo Cela Fernández e Camila Enmanuela Trulock y Bertonini, no seu libro de memorias La rosa (1959) vincula as súas primeiras lembranzas ás estadías nas casas dos avós maternos, en Iria Flavia, e paternos, en Tui. O contacto co cosmopolitismo da súa familia inglesa, por parte materna, e a relación íntima con Galicia, resultado do trato co mundo do avó paterno e co contorno galegofalante, sentaron as bases do futuro creador enraizado no rural galego. Con motivo do traslado do pai, funcionario de aduanas, a familia estableceuse en Cangas e o neno asistiu á escola en Vigo. Nesta época coñeceu o poeta Antón Noriega Varela, que fundara, xunto co seu pai e Antón Villar Ponte, o xornal anticaciquil Guau, Guau. A este antecedente literario paterno súmase a relación da súa bisavoa María Margarita Jones con Rosalía de Castro,...

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. Licenciouse en Xornalismo na Universidad Complutense de Madrid. Ao longo da súa andaina profesional foi secretario das revistas Cuadernos hispanoamericanos e Papeles de Son Armadans, redactor de La Estafeta Literaria e da publicación internacional Reader’s Digest. Exerceu tamén como director literario da editorial Alfaguara. A súa obra narrativa caracterízase pola influencia do nouveau roman francesa, onde trata a frustración da vida das persoas de clase media. Publicou, amais de diferentes artigos e reportaxes, os seguintes libros: Las Horas (1956), Blanquito, peón de brega (Premio do Ateneo de Valladolid, 1958), Trayecto circo matadero, Compota de adelfas (1968), Inventario base, Joc de pilota, Carta a la novia, A media tarde (1981), Cuando sonríes e Tatatlán, tatatlán (Premio Antonio Machado, 1985).

1. Aglomeración, xeralmente reducida, de corpúsculos da mesma natureza, existentes no organismo. Os máis importantes son os de Malpighi ou renais, que se constitúen por aglomeracións de arteriolas nos extremos dos condutos uriníferos.

2. Inflorescencia que se forma por moitas flores pequenas densamente agrupadas nunha masa redondeada.

1. Relativo ou pertencente aos hérulos.

2. Individuo do pobo hérulo.

3. Pobo xermánico establecido orixinalmente no S de Suecia. Cara a 250 dividiuse en dous grupos: os occidentais, que se instalaron na desembocadura do Rin, e os orientais, que, dirixidos por Odoacro, invadiron Italia e acabaron co Imperio Romano de Occidente (476).

1. Que ou quen ten aspecto de gozar de boa saúde.

2. Que ou quen actúa ou se comporta de forma pouco intelixente.

1. 1 pato.

2. Persoa inxenua e sen malicia que resulta fácil de enganar.

3. Expresión cariñosa que se aplica a alguén.

1. Macho da rula.

2. Cría da rula.

3. Cada un dos sons que emiten as rulas e algunhas aves, en especial a pomba e a perdiz.

4. Termo do latín dos chafoutas ou xerga dos albaneis e do verbo dos daordes ou telleiros que corresponde á voz ‘vello’.

1. Anaco de madeira serrado para facer zocas.

2. Pau máis pequeno do xogo da estornela.

3. Rebanda de pan.