"xia" (Contén)

Elemento de orixe grega empregado como sufixo na composición de palabras co significado de ‘dor’; habitualmente utilízase para indicar unha dor nunha zona concreta da superficie do corpo.

fago-.

Forma sufixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘ciencia, disciplina’.

Forma sufixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘mestura’.

Forma sufixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘fixación’.

Forma sufixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘golpe’, ‘parálise’.

Forma sufixada de orixe grega que se emprega na formación de palabras co significado de ‘brotar’.

Composto xenobiótico, empregado como herbicida en agricultura, que tamén pode actuar de forma hormonal debido á súa analoxía estrutural coas auxinas, polo que aumenta a proliferación celular. O seu nome comercial é 2,4-D.

Órgano situado na posición máis afastada con relación ao eixo dun corpo.

Anoxia local que afecta ás extremidades, como na enfermidade de Raynaud.

Afección caracterizada por crises paroxísticas de dor e de rubefacción das mans e dos pés. Denomínase tamén eritromelalxia.

Parte da física que trata das radiacións, especialmente dos seus efectos químicos e biolóxicos.

Rama da paleontoloxía que estudia certos fósiles comparándoos con organismos vivos semellantes, observables na actualidade, dos que se analiza a influencia sobre o contorno.

Actividade que estudia e trata de resolver os problemas de mantemento de especies acuáticas en catividade, tendo en conta tamén os aspectos didáctico e decorativo.

Órgano situado na posición máis próxima con relación ao eixe dun corpo.

Fenómeno que ten lugar nunha posta cando os   primeiros animais en nacer devoran os ovos aínda non eclosionados.

Dor nunha glándula ou nun ganglio.

adipose dolorosa.

Rama da bioloxía que estudia o aeroplancto.

Deglución inconsciente e involuntaria de aire que se acumula no estómago.