Clemente/Clementina

Antropónimo procedente do cognome romano Clemens, Clementis ‘clemente’. Difundiuse na época cristiá e levárono dezasete papas, amais de moitos santos e mártires. Da mesma maneira que Vincentem tivo unha variante Vincentium (de onde saíu Vicenzo e Vicenso), Clementem creou unha variante Clementium (de onde veñen as formas galegas Clemenzo, Climenzo, Climenso e Crimenso). Este nome presenta como variantes Clemenzo, Cremenzo, Crimenso (normativas) e Climente, Crimente (populares). Clemente é un dos santos máis antigos no culto hispánico (s VIII). A súa festividade celébrase o 23 de novembro e é titular de oito parroquias. Na tradición oral recóllese: “Astra san Clemente alza tarróns e bota semente; dempois de san Clemente, quen non semeou, xa non semente. Por san Martiño referve o viño e por san Clemente todo viño é valente. Meu Santiño San Clemente/donde che foron levar,/á capeliña do Pindo/ca cariña para o mar”.