clic

Ruído que representa un son seco, tenue e breve. Ex: Escoitouse un clic cando pechou o broche.

Onomatopea empregada para representar un son seco, pouco intenso e breve. Ex: Cada vez que premes o pulsador emite un forte clic.

Son especial, non pulmonar, que se fai coa lingua ou os labios e que se caracteriza por unha dobre oclusión: unha principal, que pode ser palatal, labial ou dental, e unha secundaria, sempre velar. Dá como resultado un estoupido característico, diferente segundo o lugar da oclusión principal. Deste xeito, o son producido por un bico é un clic labial, o de arrear un cabalo é lateral, o producido para demostrar desacordo co que di alguén é palatal, etc. Nas linguas europeas é frecuente escoitar sons clics illados, que equivalen a sons con significado pero que non forman parte do sistema de vocais e consoantes. Non obstante , noutras linguas os clics utilízanse como consoantes.

Lingua na que é característico o uso do clic. As linguas clic máis coñecidas son as linguas dos sur de África. Dentro delas, cómpre destacar o cungo (con máis de 48 clics), o khoikhoi (con 4 ou 5 clics) e o san (con ata 9)