coche
(< húngaro kocsi ‘carruaxe’)
-
s
m
[TRANSP]
ehículo de catro rodas, xeralmente tirado por cabalos, empregado para transportar viaxeiros.
Ex: Do coche tirado por cabalos baixou unha fermosa dama.
Sinónimos: carruaxe. -
s
m
[TRANSP]
ehículo de catro rodas movido pola acción dun motor, destinado a transportar un número reducido de pasaxeiros.
Ex: Mercou un coche porque tiña que desprazarse para ir ó traballo.
Sinónimos: automóbil. -
[TRANSP]
-
s
m
agón dun tren de pasaxeiros. Ex: Viaxo sempre no coche de non fumadores porque non aturo o tabaco.
Ex: Viaxo sempre no coche de non fumadores porque non aturo o tabaco.
-
coche cama
agón dividido en compartimentos e provisto de camas para durmir os pasaxeiros. Ex: Malia viaxarmos en coche cama non fomos quen de durmir.
Ex: Malia viaxarmos en coche cama non fomos quen de durmir.
-
s
m
-
coche de liña
Autobús de liña regular para o transporte de viaxeiros entre dúas ou máis poboacións. Ex: Tiven que erguerme ás sete para poder coller o coche de liña.
Ex: Tiven que erguerme ás sete para poder coller o coche de liña.
-
coches de choque
Atracción de feira na que pequenos vehículos accionados por medio de corrente eléctrica escorregan por unha plataforma e chocan uns cos outros. Ex: Mercámoslle dúas fichas ao neno para que poida montar nos coches de choque.
Ex: Mercámoslle dúas fichas ao neno para que poida montar nos coches de choque.