colono -na

(< lat colōnu ‘cultivador’)

s m
Persoa que cultiva, mediante un contrato de arrendamento, as terras doutra persoa que é a propietaria.

Ex: Foron os colonos quen construíron esta igrexa hai xa máis dun século.
s m
Persoa que procede da metrópole e vive nunha colonia. Ex: Produciuse a mestizaxe entre os colonos e a poboación autóctona.

Ex: Produciuse a mestizaxe entre os colonos e a poboación autóctona.
s m [HIST]
Campesiño adscrito hereditariamente polo sistema do colonato ó terreo que cultivaba, aínda que conservaba a condición de individuo libre. Apareceu durante a crise económica romana (s III d C) e estendeuse por todo o Imperio substituíndo o sistema económico baseado na escravitude. Subsistiu durante a Idade Media.

Palabras veciñas