condena
(
-
s
f
Clase e extensión dunha pena.
-
s
f
[DER]
Parte decisoria da sentenza na que se lle impón ao acusado unha obriga. No procedemento civil, a sentenza consiste no acollemento total ou parcial das pretensións dunha das partes e na obriga de aceptalo pola parte contraria. No procedemento penal, a sentenza declara que unha persoa é responsable do delito que se lle imputa e que está obrigada a cumprir unha pena.
-
condena con custas
[DER]
Pronunciamento da sentenza que obriga a un dos litigantes a facerse cargo dos gastos xudiciais orixinados polo procedemento. As custas procesais debe abonalas aquel que a sentenza declara que actuou con temeridade ou mala fe.
-
condena condicional
[DER]
Suspensión do cumprimento da pena imposta ao delincuente coa condición de que o suxeito non volva delinquir ou cumpra unha serie de requisitos ou cargas legalmente previstas. Se o acusado cumpre a devandita condena, a responsabilidade queda extinguida ao remate do período de suspensión.
-
s
f
Posicionamento en contra de algo.
Ex: No relatorio fixo unha condena da explotación infantil.
-
s
f
Suplicio que hai que soportar.
Ex: A súa condena é ter que se levantar cedo todos os días.