conduto

Estrutura tubular, con paredes limitantes e cun paso relativamente estreito para a circulación de fluídos orgánicos ou para o traxecto de vasos e nervios a través dos órganos.

Conduto que normalmente non está presente ou que se presenta seguindo unha dirección distinta.

Conduto que leva un fluído dende o exterior dun órgano cara ao interior do mesmo.

Comunicación aérea do pavillón da orella ata o tímpano. A súa misión é transmitir as vibracións sonoras recollidas polo pavillón.

Conduto que constitúe as vías biliares extrahepática ou intrahepática.

Espacio limitado polas meninxes, que contén o encéfalo e a medula.

Tubo fibromuscular que une a cola do epidídimo co conduto exaculador, é dicir, o conduto que transporta os espermatozoides dende a parte superior do testículo ata as vesículas seminais.

Conduto que leva un fluído dende o interior dun órgano cara ao exterior do mesmo.

Cada un dos condutos excretores das glándulas mamarias que, en número de quince a vinte, se abren no pezón.

Condutos que drenan a bile hepática e que constitúen unha parte das vías biliares intrahepáticas e extrahepáticas.

Conduto aponeurótico-muscular que transcorre entre o anel inguinal profundo e o anel inguinal superficial; no home, contén o cordón espermático, e na muller, o ligamento redondo.

Conduto que une o punto lacrimal co saco lacrimal.

Cada un dos dous vasos linfáticos principais que verten o seu contido na circulación sanguínea.

Conduto que contén a endolinfa e unha parte dos órganos do equilibrio. Pode ser de tres tipos (o superior, o posterior e o externo) e localízanse no interior dos condutos semicirculares óseos.

Conduto escavado no corpo que forma o esqueleto óseo dos órganos do equilibrio no aparello auditivo interno. De forma semicircular e orientado nos tres planos do espacio, sae do vestíbulo e retorna a el.

Conduto que serve para o transporte tanto dos ouriños como das células reprodutoras.