congregacionalismo
congregacionalismo
(
s
m
[RELIX]
Sistema protestante de organización eclesiástica que presenta a Igrexa local coma un corpo autónomo de crentes independentes, rexido polas Escrituras, e que ten a Cristo como única cabeza (é dicir, sen unha autoridade sinodal ou episcopal). Xurdiu en Inglaterra no s XVI entre os puritanos, como protesta contra o sistema presbiteriano e anglicano. Robert Browne e Joan Robinson foron os seus principais dirixentes, e contaron coa colaboración de Cromwell e Milton. As igrexas congregacionalistas agrupáronse no Consello Congregacionalista Internacional, que en 1970 se fusionou coa Alianza Reformada Mundial.