conivente
conivente
(< lat conīvēnte, ppres de conīvēre ‘acenar’)
-
adx
Que comete conivencia.
Ex: Parece conivente coas faltas dos seus fillos.
-
adx
[BOT]
Aplícase aos órganos, xeralmente opostos ou verticilados, que pola base están separados e polos extremos están en contacto ou moi próximos, aínda que sen soldarse.
Ex: O outro día estudiamos os estames coniventes na clase de bioloxía.