Cornualla

Condado do SO de Gran Bretaña que abrangue a península homónima, limitado ao N e ao O polo Océano Atlántico e ao S polo Canal da Mancha (482.700 h [estim 1995]). Constituído por pequenas cimas e costas recortadas con numerosos acantilados rochosos, forman parte do condado as illas que pertencen ao arquipélago de Scilly. O cabo Land’s End ao SO é o extremo peninsular do condado. O clima é temperado e húmido, feito que permite unha rica vexetación ao S. Na súa economía predominan a agricultura, a gandería, a minería e, aínda que en regresión, a pesca. Nos últimos anos adquiriron grande importancia o turismo e as segundas residencias. A capital é Truro (12.552 h [1981]). A historia de Cornualla é semellante á de Gales ata finais do s VI, cando se iniciaron as invasións anglosaxonas. Foi o último reduto dos celtas ao S da illa, xa que os anglosaxóns non a dominaron ata o 825, ano da derrota do último príncipe córnico. A lingua córnica falouse habitualmente ata finais do s XIX, cando retrocedeu fronte ao inglés. En 1337, Eduardo III converteuno en ducado, e desde entón herdouno o primoxénito do rei. A principios do s XX iniciouse un rexurdimento cultural que a partir dos anos cincuenta adquiriu carácter político.