¹ coronel -la

Oficial superior que ten o grao máis elevado nos exércitos de terra e aire, por riba do tenente coronel. Ten o mando dun rexemento, dun aeródromo ou base aérea, ou equivalente. Esta denominación empregouse nos exércitos casteláns e aragoneses de Fernando II. A partir do s XVI, os oficiais maiores dos tercios e rexementos dos diversos exércitos europeos recibiron, ademais do nome de mestre de campo, o de coronel, que se xeneralizou en Francia coa reorganización do exército de Luís XIV e que imitou en España Filipe V (1704). A súa divisa está formada por tres estrelas de oito puntas situadas no puño da casaca, na ombreira, no peito ou na gorra.

Cargo militar da armada semellante ao do exército de terra que se corresponde co de capitán de navío.

Mando superior de determinados corpos dos antigos exércitos de Francia e España. En Francia, o cargo de coronel xeneral, ben de infantería ou ben de cabalería, eliminouno Luís XIV e volveuno crear Napoleón, cunha categoría inmediatamente inferior á de mariscal, e perdurou ata 1848. Desde 1705, os directores xenerais dos corpos de artillería e de enxeñeiros dos exércitos borbónicos de España tamén se denominaron coroneis xenerais. No exército de Rusia existe o grao de coronel xeneral, inmediatamente inferior ao de mariscal.