corpus

Conxunto, o máis extenso e ordenado posible, de datos ou textos que forman unha unidade e que serven de base documental nunha investigación.

Colección de datos lingüísticos representativos que se reúnen co propósito dunha análise lingüística. Un corpus, que debe ser representativo -é dicir, debe ilustrar toda a gama das características estruturais-, permite que un lingüista realice enunciados obxectivos sobre a frecuencia de uso e proporciona datos que outros investigadores poden consultar. Algúns corpus intentan cubrir a linguaxe como un todo e recollen extractos de diversos tipos de texto; outros son máis selectivos e proporcionan un material que só abrangue un trazo lingüístico particular. O seu tamaño varía e depende de factores prácticos, como pode ser o tempo dispoñible ou a necesidade de que sexa máis ou menos amplo. Un corpus, como recompilación de datos empíricos, é o punto de partida dun estruturalista para o seu proceder indutivo, no establecemento de hipóteses sobre a estrutura da lingua obxecto. Pola contra, os gramáticos xenerativistas consideran que co positivismo empírico non poden explicarse as facetas da competencia lingüística dun falante-oínte nativo. Non obstante , tampouco un xenerativista pode renunciar en certo modo a un corpus de datos da actuación para establecer un sistema de regras.

Conxunto de textos que corresponden a un determinado autor, época, escola ou movemento literario. Fálase, por exemplo, do corpus da lírica medieval galego-portuguesa ou do corpus aristotélico, para referirse a todos os escritos atribuídos á escola galego-portuguesa ou a Aristóteles, respectivamente.