cronoloxía
(< grχρονολογία ‘ciencia dotempo’)
-
s
f
[HIST]
Ciencia auxiliar da historia que ten por obxectivo establecer as datas dos acontecementos históricos. Pódense distinguir dous tipos: a pura, baseada en principios astronómicos e que ten como unidades de cómputo o ano, o mes, o día e a hora; e a aplicada, que se basea no establecemento de períodos temporais por parte da historiografía e que emprega termos como ciclo, era, período, idade e época.
-
s
f
[XEOL/ARQUEOL]
Ciencia que determina a idade e a duración de cada formación xeolóxica e de cada fase de dobramentos e dos períodos entre fases. Pódese distinguir unha cronoloxía relativa, baseada na orde de sedimentación dos estratos ou de sucesión dos fenómenos, e unha cronoloxía absoluta, baseada na determinación dos anos que pasaron dende que aconteceu un fenómeno concreto. Baséase no estudo dos fósiles característicos ou ben nas técnicas de datación.
-
s
f
Serie de feitos relativos a un acontecemento ordenados temporalmente.
Ex: Aínda non está clara a cronoloxía dos feitos que sucederon o pasado martes.