dakota

Relativo ou pertencente a Dakota ou aos seus habitantes.

Natural ou habitante de Dakota.

Relativo ou pertencente ao pobo dakota.

Individuo do pobo amerindio dos dakota.

Pobo amerindio da familia síux, establecido primitivamente nas chairas e bosques do N de América, no curso alto do Mississippi, nunha área comprendida entre o Lago Superior e a conca do Missouri, no territorio dos actuais estados de Minnesota, Dakota do Norte e Dakota do Sur. Os dakota dedicábanse á agricultura pero, pola presión dos chippewa, dividíronse en tres grupos: dakota, lakota e nakota, que se espallaron en diferentes direccións, conservando estreitos vínculos. Os dakota estendéronse polas chairas e adaptáronse á caza do bisonte, pero coa expansión dos EE UU cara ao O e a chegada de colonizadores brancos comezaron os enfrontamentos cara a mediados do s XIX. O incumprimento dos diversos tratados que o goberno dos EE UU asinou cos indios provocou diversos enfrontamentos e, baixo o liderado de Touro Sentado e Cabalo Tolo, os dakota derrotaron o xeneral Custer en Little Big Horn (25.7.1876). Despois da matanza de 200 dakotas en Wounded Knee, en decembro de 1890, a resistencia india rematou. A súa poboación ascendía en 1970 a 52.000 individuos nos EE UU e 2.500 en Canadá, que se concentran nas reservas das dúas Dakotas (Fine Ridge, Rosebud e Standing Rock) e nun número menor en Nebraska, Montana, Minnesota e Alberta.