debedor -ra

1. adx e s

   Que ou quen debe ou contrae unha obriga con outra persoa, especialmente cando se trata de cartos.

   Ex: Se non lle pagan, terá que levar os seus debedores a xuízo.

2. adx

   Aplícase á cantidade ou ao saldo que se anota no debe dunha conta.

Refráns

• A débeda e o labor sempre veñen a peor.
• A rico non debas e a pobre non prometas.
• A rico non debas e a probe non ofrezas.
• Colgado do pindirico, o mesmo dá cento que cento e pico.
• De deber a pagar hai moito camiño que andar.
• Deitarse sen débeda e erguerse con ela, non é boa aquela.
• Non dorme tranquilo o que debe, que non hai prazo que non chegue.
• Non se che fará a Coresma larga, se debes algo para a Pascua.
• O deber é tan antigo coma o non pagar.
• O que algo está a deber non dorme como quer.
• O que debe non ten razón.
• O que paga a Xan e debe a Andrés, ten que pagar outra ves.
• Se tés para a Pascua unha débeda, logo che se vai a Coresma.