deducir

(

v t
1. Tirar dunha proposición as consecuencias que contén implicitamente.
  
  Ex: Deduciu da súa proposta que non ía ser doado atacalo por esa banda.
  Sinónimos: argüír.
2. Formar unha idea como consecuencia dun razoamento.
  
  Ex: Logo da súa exposición deduciu que traballara pouco.
  Sinónimos: concluír.
3. [FILOS]
  Conseguir, por medio dunha aplicación xeral, unha idea particular.
v t
Tirar unha parte dalgunha cantidade.

Ex: Dos gastos xerais deduciremos o pagamento dos empregados fixos.
Sinónimos: descontar, restar.
v t [DER]
1. Alegar ou presentarlles ás partes as súas defensas ou dereitos.
2. Rebaixar, nunha sucesión, a parte que por precepto legal ou por disposición testamentaria pertence a outra persoa.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO deducir

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deduzo
deduces
deduce
deducimos
deducides
deducen

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deducía
deducías
deducía
deduciamos
deduciades
deducían

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deducín
deduciches
deduciu
deducimos
deducistes
deduciron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deducira
deduciras
deducira
deduciramos
deducirades
deduciran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deducirei
deducirás
deducirá
deduciremos
deduciredes
deducirán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deduciría
deducirías
deduciría
deduciriamos
deduciriades
deducirían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deduza
deduzas
deduza
deduzamos
deduzades
deduzan

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deducise
deducises
deducise
deducisemos
deducisedes
deducisen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deducir
deducires
deducir
deducirmos
deducirdes
deduciren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
deduce
-
-
deducide
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles deducir
deducires
deducir
deducirmos
deducirdes
deduciren

Xerundio deducindo

Participio deducido
deducida
deducidos
deducidas