desacato

desacato

(< desacatar)

  1. s m

    Acción de desacatar.

    Antónimos: acatamento.
  2. s m [DER]

    Delito contra a seguridade interior do Estado. Incorren nel as persoas que profiren calumnias, inxurias, insultos ou ameazas de feito ou palabra contra a autoridade dun funcionario público no exercicio das súas funcións ou con ocasión delas, xa sexa na súa presenza ou por medio dun escrito.