desacordar

desacordar

(

  1. v t

    Facer que se perda o acordo.

    Ex: Os conflitos posteriores desacordaron as resolucións previas.

  2. v t

    Facer que un instrumento musical desafine.

    Ex: O guitarrista desacordou a guitarrra.

    Sinónimos: desafinar, desentoar, discordar, disonar.
  3. v i

    Soar con disonancia.

    Ex: Os violíns desacordaron durante todo o concerto.

    Sinónimos: desafinar, desentoar, discordar, disonar.
  4. v pron

    Deixar de ter na memoria algo.

    Ex: Desacordouse de todo o sucedido.

Conxugar
VERBO desacordar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desacordo
desacordas
desacorda
desacordamos
desacordades
desacordan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desacordaba
desacordabas
desacordaba
desacordabamos
desacordabades
desacordaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desacordei
desacordaches
desacordou
desacordamos
desacordastes
desacordaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desacordara
desacordaras
desacordara
desacordaramos
desacordarades
desacordaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desacordarei
desacordarás
desacordará
desacordaremos
desacordaredes
desacordarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desacordaría
desacordarías
desacordaría
desacordariamos
desacordariades
desacordarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desacorde
desacordes
desacorde
desacordemos
desacordedes
desacorden
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desacordase
desacordases
desacordase
desacordasemos
desacordasedes
desacordasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desacordar
desacordares
desacordar
desacordarmos
desacordardes
desacordaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
-
desacorda
-
-
desacordade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles
desacordar
desacordares
desacordar
desacordarmos
desacordardes
desacordaren
Xerundio desacordando
Participio desacordado
desacordada
desacordados
desacordadas