desempatar

(< des- + empatar)

v t
Desunir dúas ou máis cousas que estaban empatadas.

Ex: Desempataron as cordas para poder pasar.
Antónimos: empatar. Confrontacións: desempalmar.
v t
Desfacer un empate.

Ex: Desempataron o partido sen moitas dificultades. OBS: Nalgunhas construcións omítese o complemento e adquire valor absoluto. Ex: Desempatou no segundo tempo.
Antónimos: empatar.
v pron
Soltarse o que estaba empatado.

Ex: Desempatáronse os cables porque estaban mal unidos.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO desempatar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desempato
desempatas
desempata
desempatamos
desempatades
desempatan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desempataba
desempatabas
desempataba
desempatabamos
desempatabades
desempataban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desempatei
desempataches
desempatou
desempatamos
desempatastes
desempataron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desempatara
desempataras
desempatara
desempataramos
desempatarades
desempataran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desempatarei
desempatarás
desempatará
desempataremos
desempataredes
desempatarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desempataría
desempatarías
desempataría
desempatariamos
desempatariades
desempatarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desempate
desempates
desempate
desempatemos
desempatedes
desempaten

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desempatase
desempatases
desempatase
desempatasemos
desempatasedes
desempatasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desempatar
desempatares
desempatar
desempatarmos
desempatardes
desempataren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desempata
-
-
desempatade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desempatar
desempatares
desempatar
desempatarmos
desempatardes
desempataren

Xerundio desempatando

Participio desempatado
desempatada
desempatados
desempatadas