desfeita
(< desfacer)
-
s
f
Grave dano, calamidade ou destrución.
Ex: As inundacións provocaron unha desfeita na cidade.
Confrontacións: catástrofe, estrago, hecatombe. -
s
f
Tarefa de cortar o porco ou outro animal, despois da mata.
Sinónimos: despezamento. -
s
f
Falta de orde ou organización.
Ex: Esta habitación é unha desfeita.
-
s
f
[LIT]
Estrofa formada por versos hexasílabos ou octosílabos que se empregaba como remate na poesía de España do s XV, amodo de resumo ou conclusión do asunto tratado nos versos que a preceden. É frecuente atopala ligada aos romances, zékheles, cancións, panxoliñas ou dicires. Desenvolve o tema da composición na que se inclúe dunha forma máis concisa, centrando a atención nun só motivo dos que aparecen e que se pretende destacar como o máis importante. Co tempo, independizouse do texto ao que pertencía e comezou a circular solta sen alusións ao poema ao que pertencía.