2 desmontar

Escoitar
2 desmontar

(

  1. v t

    Limpar o monte para a súa posterior utilización agrícola ou forestal.

    Ex: Desmontaron o cumio queimado para repoboar.
  2. v t

    Poñer chan un terreo que presenta irregularidades.

    Ex: Desmontaron a leira para facer unha casa.

Palabras veciñas

desmonetizar | desmontable | 1 desmontar | 2 desmontar | desmontaxe | desmonte | desmoralización
Conxugar
VERBO 2 desmontar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmonto
desmontas
desmonta
desmontamos
desmontades
desmontan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmontaba
desmontabas
desmontaba
desmontabamos
desmontabades
desmontaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmontei
desmontaches
desmontou
desmontamos
desmontastes
desmontaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmontara
desmontaras
desmontara
desmontaramos
desmontarades
desmontaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmontarei
desmontarás
desmontará
desmontaremos
desmontaredes
desmontarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmontaría
desmontarías
desmontaría
desmontariamos
desmontariades
desmontarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmonte
desmontes
desmonte
desmontemos
desmontedes
desmonten
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmontase
desmontases
desmontase
desmontasemos
desmontasedes
desmontasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmontar
desmontares
desmontar
desmontarmos
desmontardes
desmontaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
desmonta
-
-
desmontade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles desmontar
desmontares
desmontar
desmontarmos
desmontardes
desmontaren
Xerundio desmontando
Participio desmontado
desmontada
desmontados
desmontadas