destruír

Escoitar
destruír

(< lat destruĕre‘demoler’)

  1. v t

    Desfacer por completo unha cousa material.

    Ex: A chuvia destruíu as colleitas.

     Sinónimos: arruinar.
  2. v t

    Facer que desapareza algo inmaterial.

    Ex: Non alcanzar a nota destruíu as súas ilusións de estudar esa carreira. Destruíron o seu prestixio coas fotografías.

Palabras veciñas

destrución | destrudo | destruído -da | destruír | destrunfar | destrutibilidade | destrutible
Conxugar
VERBO destruír
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destrúo
destrúes
destrúe
destruímos
destruídes
destrúen
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destruía
destruías
destruía
destruïamos
destruïades
destruían
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destruín
destruíches
destruíu
destruímos
destruístes
destruíron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destruíra
destruíras
destruíra
destruiramos
destruirades
destruíran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destruirei
destruirás
destruirá
destruiremos
destruiredes
destruirán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destruiría
destruirías
destruiría
destruiriamos
destruiriades
destruirían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destrúa
destrúas
destrúa
destruamos
destruades
destrúan
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destruíse
destruíses
destruíse
destruisemos
destruisedes
destruísen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destruír
destruíres
destruír
destruírmos
destruírdes
destruíren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
destrúe
-
-
destruíde
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles destruír
destruíres
destruír
destruírmos
destruírdes
destruíren
Xerundio destruíndo
Participio destruído
destruída
destruídos
destruídas