difonía

Fenómeno da métrica francesa que consiste na coincidencia dunha vogal tónica seguida de consoante final ou consoante de apoio, cunha vogal tónica final de palabra, en posición de rima. Segundo o número de fonemas que xunte a rima, distínguese entre rima rica, pobre e suficiente; para obter esta última cómpre que se produza a difonía.