distintivo -va
(< distinto)
-
adx
Que serve para distinguir.
Ex: Esa cor é algo distintivo desa especie.
-
adx
[LING]
Aplícase ao trazo articulatorio ou acústico que, na realización dos fonemas, é susceptible de exercer valores discretos diferenciais respecto doutras realizacións. Cando un destes trazos é común a unha serie de realizacións fonemáticas denomínase marca de correlación. Por exemplo, os trazos distintivos do [p], en galego, son: [consoante], [xordo], [oral], [oclusivo], [bilabial]. Por [consoante] oponse ás vocais, por [xordo] a [b], por [oclusivo] a [f] e por [bilabial] a [t] e a [k].
-
s
m
Trazo que distingue ou caracteriza algo, especialmente o obxecto que identifica os pertencentes a algunha profesión ou grupo
Ex: A coroa é un distintivo real.
-
[MAR]
-
s
m
Bandeira especial que se iza nun navío para indicar a presenza dunha persoa a quen lle corresponden determinados honores.
-
distintivo de clase
Sinal que se asigna á embarcación de regatas que pertence a unha clase internacional.
-
s
m