dúo

1. Forma prefixada de orixe latina que se utiliza na formación de palabras co significado de ‘dous’.

   Ex: duodécimo, duodécuplo.

2. s m

   Composición ou fragmento musical para dúas voces ou instrumentos, con ou sen acompañamento.

   Ex: Interpretaron un dúo maxistralmente.

   Sinónimos: dueto.
3. s m

   Conxunto de dous intérpretes que cantan ou tocan xuntos.

   Ex: O dúo que formaban as sopranos era excepcional.

   Sinónimos: dueto.
4. s m

   Conxunto de dúas persoas que desenvolven unha acción ao mesmo tempo.

   Ex: Eses rapaces son o dúo de cangallos con máis sona da vila.

Citas

• duodécimo, duodécuplo.

Frases feitas

• A dúo. Entre dúas persoas. Ex: Cantou a dúo co seu mestre. Os dous amigos facíanlle as beiras a dúo.