éforo
éforo
(< lat ephŏru < gr ἕϕορος ‘inspector’)
s
m
[HIST]
Maxistrado que formaba parte dun colexio de cinco membros que exercía o poder supremo en Esparta. As súas misións eran vixiar os reis durante a guerra e a paz, convocar a asemblea e o senado, esixir o cumprimento das leis e presidir a asemblea da apella.