embarullar

(

v t e pron
enlear.
v t
Deixar a alguén confuso e sen saber qué dicir nin cómo actuar.

Ex: As palabras do pai embarullárono tanto que non soubo qué contestar.
Sinónimos: atrapallar, embrollar, entrapallar.
v pron
Quedar unha persoa ofuscada sen saber qué dicir ou qué facer.

Ex: Quixo contarnos tantas cousas que ó final embarullouse e non nos aclarou nada.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO embarullar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embarullo
embarullas
embarulla
embarullamos
embarullades
embarullan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embarullaba
embarullabas
embarullaba
embarullabamos
embarullabades
embarullaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embarullei
embarullaches
embarullou
embarullamos
embarullastes
embarullaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embarullara
embarullaras
embarullara
embarullaramos
embarullarades
embarullaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embarullarei
embarullarás
embarullará
embarullaremos
embarullaredes
embarullarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embarullaría
embarullarías
embarullaría
embarullariamos
embarullariades
embarullarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embarulle
embarulles
embarulle
embarullemos
embarulledes
embarullen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embarullase
embarullases
embarullase
embarullasemos
embarullasedes
embarullasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embarullar
embarullares
embarullar
embarullarmos
embarullardes
embarullaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
embarulla
-
-
embarullade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles embarullar
embarullares
embarullar
embarullarmos
embarullardes
embarullaren

Xerundio embarullando

Participio embarullado
embarullada
embarullados
embarulladas