empantanar

(< pantano)

v t
Deter un curso de auga nun lugar para converter un terreo en pantano.
v t
Impedir o avance ou progreso dunha negociación, debate ou de calquera asunto.

Ex: Os enfrontamentos empantanaron as negociacións.
v pron
Quedar atoado nun lugar lamacento ou pantanoso.

Ex: Choveu tanto que nos empantanamos nunha corredoira.
v pron
Quedar inactivo por incapacidade para seguir avanzando no desenvolvemento dunha acción ou situación.

Ex: Empantanouse na primeira pista e non dá continuado.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO empantanar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empantano
empantanas
empantana
empantanamos
empantanades
empantanan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empantanaba
empantanabas
empantanaba
empantanabamos
empantanabades
empantanaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empantanei
empantanaches
empantanou
empantanamos
empantanastes
empantanaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empantanara
empantanaras
empantanara
empantanaramos
empantanarades
empantanaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empantanarei
empantanarás
empantanará
empantanaremos
empantanaredes
empantanarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empantanaría
empantanarías
empantanaría
empantanariamos
empantanariades
empantanarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empantane
empantanes
empantane
empantanemos
empantanedes
empantanen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empantanase
empantanases
empantanase
empantanasemos
empantanasedes
empantanasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empantanar
empantanares
empantanar
empantanarmos
empantanardes
empantanaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
empantana
-
-
empantanade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles empantanar
empantanares
empantanar
empantanarmos
empantanardes
empantanaren

Xerundio empantanando

Participio empantanado
empantanada
empantanados
empantanadas