encabezamento

Conxunto de palabras, moitas veces de carácter formulístico, con que se comezan as cartas, os testamentos, as vendas, os libros ou calquera outro tipo de escrito.

Elemento que se destaca na cabeceira dunha ficha ou rexistro bibliográfico, que permite ordenalo dentro dun ficheiro ou dun catálogo e facilitar a súa recuperación.

Sistema utilizado pola facenda pública para a recadación de impostos e contribucións. Consistía en outorgarlles aos concellos ou aos gremios a facultade de recadar por si mesmos os impostos e contribucións correspondentes ao distrito ou ao gremio mediante o pagamento dun cupo fixo sinalado polo órgano fiscal. Introducido pola dinastía dos Austrias, xeneralizouse na Coroa de Castela a mediados da década de 1530 e uns anos máis tarde en Galicia. Con este sistema, a monarquía aseguraba a recepción dunhas rendas fixas anuais. Aplicábase ás principais cargas fiscais rexias da época, alcabalas e servicios, e a finais do s XVI ao novo imposto dos millóns. O campesiñado foi o principal afectado pois, aínda que a presión fiscal non aumentou en exceso, as crises agrarias incidiron sobre a súa debilitada economía e creáronlle graves dificultades para soportar esta fiscalidade; ademais, o feito de que a fidalguía estivese frecuentemente exenta destas cargas, fixo que a súa cota tivese que ser sufragada polo resto dos veciños, o que elevou a parte proporcional de cada un. En liñas xerais, o sistema beneficiou a Galicia con respecto ao conxunto de territorios integrantes da Coroa de Castela. Ao gravar estes impostos o comercio e o consumo fundamentalmente urbano, resultou que o primeiro encabezamento galego reduciu notablemente a cantidade que se tiña que pagar por alcabalas con respecto a comezos do s XVI e, aínda que durante a primeira metade do XVII a carga fiscal se multiplicou por catro, o Reino de Galicia foi un dos territorios menos gravados da coroa castelá debido ao seu alto nivel de autoconsumo e ao seu escaso urbanismo.