encapelar

(< capelo)

v t
Poñer o capelo ao palleiro.

Ex: O meu avó contoume que nas mallas de antes el era quen encapelaba o palleiro.
Sinónimos: embicar, empicar.
v t
Acabar unha parede con pedras grandes e chás que se lle colocan a maneira de mesa por riba.

Ex: Encapelaron as paredes con lousas ben grandes.
v t [MAR]
Enganchar un cabo ao calcés do mastro, a unha verga, a unha bita, etc.
v t [MAR]
Encaixar unha gaza de man nunha cornamusa.
v pron
Cubrirse de capelo un monte ou un cume.

Ex: O monto encapelouse cando ía comezar o descenso.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO encapelar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encapelo
encapelas
encapela
encapelamos
encapelades
encapelan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encapelaba
encapelabas
encapelaba
encapelabamos
encapelabades
encapelaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encapelei
encapelaches
encapelou
encapelamos
encapelastes
encapelaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encapelara
encapelaras
encapelara
encapelaramos
encapelarades
encapelaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encapelarei
encapelarás
encapelará
encapelaremos
encapelaredes
encapelarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encapelaría
encapelarías
encapelaría
encapelariamos
encapelariades
encapelarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encapele
encapeles
encapele
encapelemos
encapeledes
encapelen

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encapelase
encapelases
encapelase
encapelasemos
encapelasedes
encapelasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encapelar
encapelares
encapelar
encapelarmos
encapelardes
encapelaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
encapela
-
-
encapelade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encapelar
encapelares
encapelar
encapelarmos
encapelardes
encapelaren

Xerundio encapelando

Participio encapelado
encapelada
encapelados
encapeladas