encouñar

Escoitar
encouñar
v pron

Poñerse a terra dura e reseca a causa da xeada ou da seca.

Palabras veciñas

encortellar | encortizar | encostelado -da | encouñar | encouzar | encovado -da | encovar
Conxugar
VERBO encouñar
Forma verbal: Infinitivo

Indicativo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encouño
encouñas
encouña
encouñamos
encouñades
encouñan
Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encouñaba
encouñabas
encouñaba
encouñabamos
encouñabades
encouñaban
Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encouñei
encouñaches
encouñou
encouñamos
encouñastes
encouñaron
Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encouñara
encouñaras
encouñara
encouñaramos
encouñarades
encouñaran
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encouñarei
encouñarás
encouñará
encouñaremos
encouñaredes
encouñarán
Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encouñaría
encouñarías
encouñaría
encouñariamos
encouñariades
encouñarían

Subxuntivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encouñe
encouñes
encouñe
encouñemos
encouñedes
encouñen
Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encouñase
encouñases
encouñase
encouñasemos
encouñasedes
encouñasen
Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encouñar
encouñares
encouñar
encouñarmos
encouñardes
encouñaren

Imperativo

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
encouña
-
-
encouñade
-

Formas nominais

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles encouñar
encouñares
encouñar
encouñarmos
encouñardes
encouñaren
Xerundio encouñando
Participio encouñado
encouñada
encouñados
encouñadas