enervar

(< lat enervāre)

v t
1. Facer que alguén perda forza, ánimo ou vontade.
  
  Ex: A enfermidade do seu home enervouna pouco a pouco.
2. Debilitar a forza das razóns ou dos argumentos de alguén.
  
  Ex: É imposible discutir con el, sempre enerva as miñas teorías.
v t
Facer perder o control dos nervios.

Ex: A falta de puntualidade do seu amigo enérvao.
Sinónimos: alporizar, exasperar.
v pron
1. Perder algúen as forzas, o ánimo ou a vontade.
  
  Ex: Enervouse moito e xa non era capaz de seguir traballando.
2. Debilitarse a forza das razóns ou dos argumentos de algúen.
v pron
Perder o control dos nervios.

Ex: Sempre que discute enérvase moito e di cousas sen sentido.

Palabras veciñas

Conxugar

VERBO enervar

Forma verbal: Infinitivo

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enervo
enervas
enerva
enervamos
enervades
enervan

Pretérito imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enervaba
enervabas
enervaba
enervabamos
enervabades
enervaban

Pretérito perfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enervei
enervaches
enervou
enervamos
enervastes
enervaron

Pretérito pluscuamperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enervara
enervaras
enervara
enervaramos
enervarades
enervaran

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enervarei
enervarás
enervará
enervaremos
enervaredes
enervarán

Condicional Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enervaría
enervarías
enervaría
enervariamos
enervariades
enervarían

Presente Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enerve
enerves
enerve
enervemos
enervedes
enerven

Imperfecto Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enervase
enervases
enervase
enervasemos
enervasedes
enervasen

Futuro Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enervar
enervares
enervar
enervarmos
enervardes
enervaren

Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles -
enerva
-
-
enervade
-

Infinitivo conxugado Eu
Ti
El/Ela
Nos
Vos
Eles enervar
enervares
enervar
enervarmos
enervardes
enervaren

Xerundio enervando

Participio enervado
enervada
enervados
enervadas